12 - مشكاة الأنوار : حماد بن عثمان گفت : در خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم كه مردى از يارانمان وارد شد ، حضرت به أو فرمود : چرا برادرت از تو شكايت دارد ؟ عرض كرد : به اين جهت كه خواسته‌ام همه حقوقم را از وى بگيرم شكايت دارد ، حضرت فرمود : مانند اين است كه اگر همه حقوقت را بخواهى بدى نكرده اى ؟ آيا به نظرت رسيده ، آنچه خداى تعالى در قرآن يادآورى كرده است * ( يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ ) * از بدى حساب مىترسند ، آيا مىترسند كه خداى تعالى به آنان جور ستم روا بدارد ؟ نه بخدا سوگند ، از آن نمىترسند ، در واقع آنها از استقصاء [ وموشكافى ورسيدگى عميق ] ترس دارند [ مىترسند از اينكه خداى تعالى به اصطلاح مته روى خشخاش بگذارد ] كه خدا آن را بد حساب كردن نام گذاشته است ، بلى هر كس از برادر خود ، با موشكافى مطالبه حقوق خود را بنمايد بدى كرده است . 13 - محاسن : حسين بن نعيم گفت : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم ، برادرم را به منزل خود مىبرم غذاى خودم را به أو اطعام مىكنم وأهل خانه ونوكرم را به خدمت أو مىگمارم ، كداممان نسبت به ديگرى احسانش بالاتر است ؟ فرمود : احسان وى به تو بالاتر است ، عرض كردم : فدايت شوم ، أو را به منزلم وارد مىكنم طعام را به أو مىخورانم ، خودم به وى خدمت مىكنم ، خانواده‌ام ونوكرم به أو خدمت مىكنند وأو احسانش بر من ، بالاتر از احسان من بر أو مىشود ؟ فرمود : بلى ، زيرا أو روزى را به سمت تو مىآورد ، وگناهان را از تو مىبرد . 14 - كافى : نصر بن قابوس از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت كرد كه فرمود : اطعام مؤمني برايم محبوبتر از ، آزاد كردن ده برده وده بار تشرف به حج است . عرض كردم : ده برده وده حج ؟ فرمود : اى نصر اگر به أو غذا ندهيد مىميرد يا خوارش مىكنيد چندان كه سوى يك ناصبي مىرود ، واز أو كمك مىطلبد ، ومرگ برايش بهتر از سؤال كردن از ناصبي است ، اى نصر هر كس مؤمني را زنده كند مانند اين است كه همه مردم را زنده كرده است ، اگر أو را اطعام نكنيد أو را كشته‌ايد واگر به أو غذا بدهيد أو را زنده كرده‌ايد . 15 - محاسن : محمد بن سليمان به صورت مرفوع روايت كرده كه مردى لگام مركب رسول خدا صلَّى الله عليه وآله را گرفت ، وعرض كرد : يا رسول الله ، كدام يك از اعمال برتر است ؟ فرمود : اطعام الطعام ، واطياب الكلام يعنى دادن غذا ، وپاكيزه ساختن سخن . 16 - خصال : مفضل بن عمر ، از حضرت صادق عليه السّلام ، روايت كرد كه فرمود : دو خصلت است كه در هر كس باشند [ با أو دوستى وبرادرى بكن ] در غير اين صورت ، دور باش باز دور باش ، باز هم دور باش ، عرض شد يا بن رسول الله ، آنها كدام هستند فرمود : نمازها را به موقع آنها خواندن واز آنها مواظبت كردن ، ومواسات [ يعنى با برادران ديني در رفع مشكلات ايشان همكارى ومساعدت نمودن . ]